The Snow Kingdom

 

 

 

 

เสพย์การลงตัวละครในคอมมูเรียบร้อย

 

 

 

และดูเหมือนตัวที่5จะตามมาไม่เร็วนี้

 

 

 

เอาละไปดูรายละเอียดกันเถอะ

 

 

 

(รูปใหญ่ จิ้มที่รูป)

 

 

เอาละ รายละเอียดๆ

 

 

 

ชื่อ - เอ็นคาสึ (ความปรองดอง)

 

 

 

เพศ - ชา่ย

 

 

 

อายุ - ตรงข้ามกับรูปร่างละกัน... อายุเยอะกว่า

 

 

 

เผ่าพันธ์ - เทพแปดล้าน(แห่งความปรองดอง)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(จริงๆมันวาดแบบไม่มีแผนไรเลย ตรงซ้ายบนเลยเขียนว่า "อาจเปลี่ยน" ไว้)

 

 

 

(อย่างทีเ่ห็นว่ามีกระดิ่งหลังหัว เพราะงั้นถ้า่ส่ายหัวหรือว่าวิ่งเร็วๆอาจจะมีเสียง "กรุ๊งกริ๊ง" ด้วย)

 

 

 

ลักษณะนิสัย - ถึงจะเป็นเทพ แต่ก็แอบทำตัวเป็นเด็กมนุษย์ธรรมดา ด้วยการ(ทำตัวเป็น)ถามมาก ไม่ยอมบินหรือใช้พลัง เพราะฉะนั้นจึงไม่ค่อยมีใครรู้ว่าเป็นเทพ(ยกเว้นกับพวกคนในหมู่บ้านที่พอรู้กันดี) ชอบเดินทางเหมือนกันนะ! แต่พวกเอาแต่เดิน แถมมีคนห้าม จึงไม่ไปไหนไกลจากหมู่บ้านเท่าไหร่หรอก ชอบแกล้งทำตัวเป็นเด็ก แน่นอนว่าบางครั้่งที่สิ่งที่เค้าพูดหรือถามเค้ารู้อยู่แล้วว่ามันผิด แต่ก็ทำเพื่อตบตาคนอยู่ดี บางครั้งหากได้อยูสองต่อสองอาจจะยอมบอกความจริงบ้าง ไม่แต่มั่วหรอกเพราะจะบอกกับคนที่คิดว่าไม่ยอมบอกคนอื่นเท่านั้น ชอบแอบพูดอวยพรให้คนที่ไม่รู้ตัวจริงของตัวเองอยู่เนืองๆ แน่นอนว่าคนที่ได้อาจจะรู้สึกสบายใจแบบแปลกๆก็ได้ ถึงเจ้าตัวจะไมไ่ด้ทำิอะไรต่อก็เถอะ

 พวกผู้ศรัทธาส่วนใหญ่ มักจะมาขอพรเพื่อที่จะได้อยู่กับเพื่อคนนั้นคนนี้นานๆ แน่นอนว่าเจ้าตัวย่อมบอกว่า "ได้สิ" แล้วยิ้มให้ แต่หารู้มั้ยว่าเพราะคติ(ความสามัคคีปรองดองที่เกิดขึ้นเองนั้นสวยงามเสมอ,ถ้าเป็นมิตรภาพที่แท้จริงย่อมอยู่ได้นานด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว)จึงไม่ได้ใช้พลังช่วยอะไรเลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าต้องมีพวกที่แตกแยกด้วยเช่นกัน แต่เจ้าตัวก็จะบอกว่า "ความสัมพัสธ์ของพวกเจ้า... แม้แต่เราก็ช่วยไม่ได้ เพราะมันไม่ใช่มิตรภาพที่แท้จริง" แลดูเหมือนขี้เกียจแต่ก็ฟังมีเหตุผลไม่เลว

 *คำเตือน* เอ็นคาสึเป็นเทพความสามัคคีปรองดองแบบ "เพื่อน" เท่านั้น เพราะฉะนั้นจึงไม่เข้าใจในเรื่อง "ความรัก" อย่าไปขอเรื่องนี้เชียว

ทำทักทายคือ "สวัสดีฮะ" คำลงท้าย(ใช้บ้างไม่ใช้บ้าง) "ฮะ" คำแทนตัวเองคือ "ผม(คิดในใจคือ เรา)"

เรียกคนอื่น "พี่/พี่ชาย/พี่สาว/ชื่อที่ดัดแปลงเอง(ในใจคือ เจ้า หรือชื่อที่ถูกต้อง)"

 

 

 

ประวัติ - เทพแปดล้านที่เกิดมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่ก็นานพอดู ทำตัวเป็นเด็กตลอดเวลา แต่ผู้คนในหมู่บ้านที่รู้จักก็ไม่ใส่ใจอะไรหรอก ชอบเด็กๆด้วยซ้ำ แต่บางครั้งเพราะนิสัยอยากรู้อยากเห็นเลยออกไปนอกหมู่บ้านบ้าง แต่ก็ไม่ได้ไปไหนไกล...

 

 

 

ฉายา - ความสามัคคีในร่างมนุษย์(เด็ก)

 

 

 

ความสามารภ - ควบคุมความสามัคคีปรองดอง

*คำเตือน* ขอบอกไว้ก่อนว่าเจ้าตัวไม่ค่อยใช้พลัง ยกเว้นจำเป็นจริงๆเช่นตอนดันมาคุ

 

 

 

1 เพิ่มความสามมัคคี

-ทำให้คู่แท็กทีม(ไม่จำเป็นต้องเป็นดันมาคุ)ตั้งแต่2คนขึ้นไป มีความสามัคคีมากขึ้น แท็กทีมได้ดีขึ้น ช่วยเหลือเสริมกันและกันได้ดีขึ้น มีสมาธิมากขึ้น ส่งผลจนไปถึงความสัมพันธ์และความรู้สึกต่อฝ่ายตรงข้ามที่ดีขึ้น ใช้ได้ทั้งชั่วคราวและระยะยาว นี่เป็นพลังที่ผู้ศรัทธาที่มาขอพรกับเพื่อนอยากได้

 

 

 

2 ลดความสามัคคี

-ก็ตรงข้ามกับอันข้างบน แต่ในกรณีลดนั้น ถ้าหากฝ่ายที่ต้องการลดความสามัคคีมันมีความปรองดองกันสูงจริงอะไรจริง ลดยังไงๆก็แทบไม่ต่างจนเดิม แต่ตรงกันข้าม หากเป็นพวกแค่ร่วมมือกันแบบ "ขอไปที" ลดนิดเดียวเห็นผลทะเลาะตีกันเองทันตาแน่นอน และส่วนใหญ่อันหลังต่อใช้พลังแบบชั่วคราวก็ยังมีเอฟเฟคต่อยาวอยู่ดี... แน่นอนว่าเพราะเป็นการลดที่ใครๆก็ไม่อยากได้ เจ้าตัวเลยไม่ใช้

 

 

 

3 เพิ่มพลังให้ตามความสามัคคี

-นี่ก็ตรงตัว แต่ส่วนใหญ่ได้ใช้ในดันมาคุ เช่น คู่แท็กทีมดันมาคุ2คน มีความปรองดองกันในระดับสูง พอใช้พลังนี้ให้ ทั้งสองคนนั้นก็จะยิ่งมีพลังเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวตามความปรองดองที่มี ขณะเดียวกัน พลังนี้ใช้กับความสัมพันธ์ของพี่น้องได้ด้วย และมันจะยิ่งดีเข้าไปอีกถ้าพี่น้องคู่นั้นมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน มันจะยิ่งเสริมพลังเข้าไปอีกเพราะเป็นความสัมพันธ์ด้านบวกที่ต้องมีความสามัคคีสูง

-อนึ่ง ความสามารถนี้ใช้คอมโบกับความสามารถเพิ่มความสามัคคีได้โกงพอตัว...

 

 

 

4 สร้างความสัมพันธ์ใหม่

-ก็คือเอาคนที่ไม่เคยเจอหน้ากัน มาเจอกันและเพิ่มความปรองดองเท่านั้นเอง แต่มีผลต่างกับการเพิ่มความสามัคคีธรรมดาเพราะว่าหากเจอกันครั้งแรก จะมีสิ่งที่เรียกว่า "ความประทับใจแรกพบ" อยู่ และหากใช้พลังของเอ็นคาสึจะทำให้สิ่งนี้เอนเอียงไปทางบวกและมีผลในระยะยาว ส่วนใหญ่พลัีงนี้แหละคือพลังที่ผู้ศรัทธาที่ต้องการเพื่อนหวังว่าจะอยากได้

 

 

 

ดูเหมือนจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเอ็นคาสึ ก็คือการที่ "ไม่สามารถต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวได้" เพราะในฐานะเทพแห่งความสามัคคีปรองดอง การฉายเดี่ยวด้วยตัวเองมันก็ใช่เรื่อง... จึงเป็นพวกเน้นการซัพพอร์ตมากกว่า พูดได้ว่าเอ็นคาสึเป็นเทพที่ดันมาคุตัวต่อตัวกับใครไม่เป็นแม้จะอ่อนกว่าแค่ไหนก็ตามที

 

 

 

อูอา ขอฝาก(แอ๊บ)โชตะคนนี้ด้วยละกันหน่อ~

 

เห้ยยยยยยยยยยยย

 

 

 

จาเปิดเทอมแล้วววววววววววววววววว

 

 

 

ไม่ๆ นั่นไม่ใช่เรื่องจะสครีมนี่หว่า /เขกหัวตัวเอง

 

 

 

นั่นแหละๆ ตอนแรก ตูจะว่าจะมนุษย์แค่คนเดียว ไหงมันงอกตัวที่3มาแล้ววะ

 

 

 

ไม่สิ ความจริงก็อยากลงหลายตัว... เยอะมากๆ

 

 

 

แต่สุดท้ายก็ลองให้คนอื่นโหวตมาซัีกตัวแทน

 

 

 

แต่ว่ายัยนี่ แม่งานรีเควส เลยจัดเค็ม เ้อ่ย เต็มที่

 

 

 

เอาเหอะเอาไปดูดีกว่าว่าตัวที่3นี่ตัวอะไร -*-

 

 

 

(รูปใหญ่จิ้มที่รูป)

 

 

 

ชื่อ - ไซฟุ (ถ้าเป็นเสียงอ่านจีนจะเป็น "ไคฟุ" แต่พอดีว่าคอมมูนี้ไปทางยุ่นน่ะเนอะ)

 

 

 

เพศ - หญิง (เหยดดด กะจะไม่ลงหญิงไปเพิ่มประชากรชายแล้วเชียว 555+)

 

 

 

อายุ - "ม่ายน้อยล้ากั้งน่อ" สรุปคือเจ้าตัวก็ไม่รู้นี่เอง...

 

 

 

เผ่าพันธ์ - โยวจู (หมีแพนด้า)

 

 

 

รูปพรรณ - ตามนั้นเถอะ 555+ /โดนตบกระเด็น

 

 

 

เอาๆรูปเพิ่ม

 

 

 

 

 

 

ลักษณะนิสัย - โดยรวมๆเป็นคนดี แต่ถ้าเจาะลึกซักหน่อย จะดูซื่อๆเรื่อยๆ แล้วก็เจ้าคิดเจ้าแค้นกว่าที่คิด (แต่ก็ยังเป็นพวกคิดง่ายหายไวอยู่ดี ...ถ้าคนที่แค้นมาขอโทษไวๆน่ะนะl) ชอบติ่มซำของตัวเอง แล้วก็ชอบแบ่งมันให้คนอื่นด้วย เหมือนกับว่าเป็นรถติ่มซำเคลื่อนที่(???)ยังไงอย่างนั้นแล เป็นพวกเปลี่ยนความสนใจง่ายในเวลาเบื่อๆ และบางครั้งเธอก็เอาพลังของเํธอในเมื่อเวลาเบื่อๆนั่นไปแกล้งคนเล้กน้อยด้วย

ชอบแสดงความคิดเห็นของตัวเอง และยึดมั่นกับมันที่สุด ทำให้หัวดื้อเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ยึดมั่นในเรื่องแย่ๆหรอกนะ นอกจากนี้ยังเชื่อมั่นว่า สิ่งที่ธรรมชาติประทานให้่เป็นสิ่งที่ดีแล้วในตัวมันเองอีกด้วย ออกจะซื่อๆบื้อๆเล็กน้อย ถ้าไปว่าอะไรเธอโดยตรงคงโกรธ แต่ถ้าพูดแบบอ้อมๆซักหน่อยอาจจะไม่โดนก็ได้ ในขณะเดียวกัน พอพูดอ้อมไปอ้อมมาอยู่ เธอก็จะไม่สนคำว่าพวกนั้นได้ง่ายๆเหมือนกัน ที่สำคัญคือ เธอพูดไม่ชัดสุดๆ (ใครจะคุยกับเธอต้องหูดีหน่อย)

คำทักทายคือ "หนีห่าว" คำลงท้าย(ที่บางทีก็ใช้บ้างไม่ใช้บ้าง) "น่อ"

ขอบคุณก็ใช้คำว่า "เซี่ยเซี่ย" เรียกตัวเองว่า "อั้ว" เรียกคนอื่นว่า "ลื้อ"

 

 

 

ประวัติ - ดูเหมือนว่าแพนด้าอายุมากที่อาศัยอยู่ในป่าไผ่ที่จู่ๆก็กลายเป็นโยวจูขึ้นมา และด้วยความที่ตามเดิมแพนด้านั้นออกจะตะกละและกินเยอะเล็กน้อย และอุตส่าได้ร่างมนุษย์มาแบบนี้ วันหนึ่ง เจ้าตัวจึงเริ่มออกตระเวนหาร้านอาหารทันที แต่ทว่าเพราะเป็นเพียงโยวจูที่ไร้เงิน จึงถูกถีบออกมาทันที ตอนนั้นเอง ที่เธอได้คั่นความโมโห และด่าสาปแช่งใส่ร้านนั้น ทำให้อาหารที่ถูกทำขึ้นในร้านออกมาขมจนไม่สามารถทานได้อีกเลย นั้นทำให้เธอรู้ว่าตัวเองได้ความสามารถมาพร้อมกับการกลายเป็นโยวจูด้วย

 หลังจากนั้นมา เธอก็เริ่มสงบสติอารมณ์ในป่าไผ่อีกครั้ง และฝึกพลังของตัวเอง แม้มันจะใช้ในทางต่อสู้ไม่ได้ แต่ก็เป็นของที่แก้เบื่อได้ดีทีเดียว นอกจากนี้เธอยังฝึกศิลปะป้องกันตัว และทำติ่มซำ(อาหารว่างแบบจีนๆ)อีกด้วย เวลาผ่านไปนานไม่น้อย ในที่สุดเธอก็ออกมาจากป่าไผ่อีกครั้ง และเริ่มตระเวนชิมร้านอาหารแบบจริงๆจังๆซะที และดูเหมือนในบางครั้งพวกพ่อครัวแม่ครัวจะถูกใจติ่มซำของเธอมากซะด้วย... ปัจจุบันเธอมักแบกถังติ่มซำติดตัวและเดินทางไปเรื่อยแต่สุดท้ายก็กลับมาที่บ้านเล็กๆในป่าไผ่อยู่ดี

 

 

 

ฉายา - ผู้แปรผันรสชาติสีขาวดำ(+พุดม่ายชักล่วย /โดนตบ)

 

 

 

ความสามารถ - ควบคุม/เปลี่ยนแปลง"รสชาติ"ของวัตถุ

ทำความเข้าใจเล้กน้อย(ถึงมากๆ)

-"รสชาติ" ในที่นี้ มีแค่ "รสขม" "รสหวาน" "รสเปรี้ยว" "รสเค็ม" เท่านั้น

-เพราะ "รสอูมามิ" เป็นรสสมัยใหม่ เธอจึงไม่น่ารู้จัีก

-และ "เผ็ด" ไม่ใช่ "รสชาติ" แต่เป็นความระคายเคืองของลิ้น

-เธอสามารถเปลี่ยนรสชาติของวัตถุได้ ไม่ว่าจาก "ดั้งเดิม" จะเป็นอะไรก็ตาม โดย "ไม่มีเงื่อนไข"

-และคำว่า "วัตถุ" ในที่นี้ ไม่จำกัดแค่อาหารหรือของกิน เธอสามารถเปลี่ยนรสของ "สิ่งที่กินไม่ได้" ด้วย

-เธอจะให้เปลี่ยนเป็น "รสชาติเบาบางเช่นเค็มเล็กน้อย" หรือจะให้ "สุดโต่งแบบขมสุดๆก็ได้"

-หรือจะัทำให้มีหวานผสมเปรี้ยวก็ได้

-หรือบางทีจะเป็น หวานเล็กน้อยผสมเปรี้ยวเยอะๆ ก็ได้

-ถึงกระนั้น เธอก็ทำได้แค่เปลี่ยนรสชาติเท่านั้น เปลี่ยนความแข็งหรืออย่างอื่นไม่ได้

-เพราะฉะนั้น ต่อให้เธอทำให้แท่งเหล็กนั้นมีรสหวาน ใครไปกัดแท่งเหล็กเข้ามันก็ยังแข็งเป็นแท่งเหล็กอยู่ดี

-แต่กระนั้น ก็ยังสามารถเลียแท่งเหล็กนั้นเพื่อรับรสหวานได้...

-การเปลี่ยนรสชาตินี้ไม่ใช่ "การควบคุมประสาท" เพราะงั้นไม่ต้องห่วงลิ้นคุณไ่ม่ได้เพี้ยนหรอก

 

 

 

เย่ะ ความสามรถดูพื้นๆกว่าโน แต่ก็มีอะไรให้อธิบายเยอะแยะเหมือนกันเนอะ~

 

 

 

เอาละ ของฝาก "อาแพงล่า" ตนนี้ไว้ด้วยน้า~~~ \>w</

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

 

 

 

 

เย่ะ... มาลงอีกแล้วละเธอว์...

 

 

 

(รูปใหญ่จิ้มที่รูป)

 

 

 

ใครรู้จักเราคงรู้ว่าไอโนเนี่ยมันอยู่มานาน lol จะไม่ลงก็กระไร

 

 

 

เอาละ มาดูข้อมูลดีกว่า

 

 

 

ชื่อ - โนอา (Noah)

 

 

 

เพศ - ชาย

 

 

 

อายุ - 671 ปี (เด็กจะตาย lol)

 

 

 

เผ่าพันธุ์ - ชินิงามิ (ยมทูต)

 

 

 

รูปพรรณ - ตามนั้น /ขี้เกียจอธิบาย /โดนตบ

 

 

 

ลักษณะนิสัย - เป็นพวกรักการผจญภัยและอยากสำรวจสิ่งใหม่ๆ เพราะฉะนั้นงานของยมทตจึงไม่เหมาะอย่างแรง แต่สุดท้ายก็เลือกมาทำพายเรือข้ามแม่น้ำ เพราะว่่าอยากอยู่คนเดียวไม่มีใครคุ้ม(รักสันโดษ) แต่สุดท้ายก็ทนความน่าเบื่อของงานนี้ไม่ได้ ทำให่ในหนึ่งวัน มักจะบินออกไปสำรวจเก็นโซเคียวซักครึ่งวัน แล้วค่อยกลับมาทำงาน(เพราะเบื่อ) สนใจการต่อสู้และเลืิอด(ส่วนหนึ่งเพราะความสามารถมาพาความชอบไป) และคิดว่าพวกวิญญาณที่ไม่มีร่างเนื้อเป็นพวกน่าเบื่อจึงไม่ค่อยพูดคุยกับวิญญาณ อยากท้าดันมาคุคนอื่น แต่ตัวเองก็ทำไม่ได้เพราะนั่นมันเวลางาน(ก็อู้มานี่นะ...)

คำทักทายคือ"โอ๊ส" คำด่า(ไม่ว่าจะด่าแรงแค่ไหนก็ตาม)จะใช้คำว่า"งี่เง่า"

เรียกตัวเองว่า"ฉัน" เรียกคนอื่นว่า"นาย/เธอ"(แล้วแต่จะเอาคำไหน)

 

 

 

ฉายา - โลหิตบ้าคลั่ง

 

 

 

ความสามารถ(ไว้อันสุดท้ายเพราะยาวแน่นอน) เรียงตามลำดับจากง่ายลงไปหายาก

 

 

 

-ระดับต่ำ

1 ตรวจจับสิ่งมีชีวิตที่มีร่างเนื้อ (ใช้บ่อย)

ตรวจจับการไหลเวียนของสิ่งมีชีวิตที่ร่างเนื้อ เจ้าตัวใช้บ่อยตอนบินสำรวจเก็นโซเคียว แน่นอนว่าไม่สามารถตรวจจับพวกวิญญาณที่ไม่มีร่างเนื้อได้ ระยะรอบตัวจะแปรกับเวลาที่ใช้ เช่น ถ้าใช้ระยะในการตรวจจับมาก จะใช้ได้ไม่นาน

*หากยิ่งใช้ละเอียดละก็ จะสามารถแยกแยะเผ่าพันธุ์หรือรูปร่างได้ด้วย แน่นอนว่าเวลาใช้จะลดลงไปอีก แต่เจ้าตัวขี้เกียจ ใช้แค่ให่รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ที่ไหนพอ*

 

 

 

2 แยกประเภทของเลือด (ไม่ค่อยใช้)

แยกว่าเป็นเลือดเก่า-ใหม่ ออกมาจากร่างของเจ้าของมาได้นานประมาณเท่าใดแล้ว หรือเป็นเลือดของเผ่าพันธุ์ใด อันนี้เหมือนเป็นความรู้เสริมมากกว่า แต่เจ้าตัวไม่ค่อยทำหรอกเอาจริงๆ...

 

 

 

3 รวม/แยก/เปลี่ยนรูปร่าง ของหยดเลือด (ใช้บ่อยมาก)

ทำให้หยดเลือดกลายเป็นรูปร่างต่างๆ เช่น กระสุนดันมาคุ

 

 

 

-ระดับกลาง

1 เปลี่ยนสถานะของหยดเลือด/ดึงเลือดที่ถูกซึมซับด้วยผ้าหรือสิ่งอื่่นๆออกมากลับเป็นหยด (ใช้บ่อย)

สามารถทำให้เลือดที่แห้งแล้วกลายเป็นหยดได้ หรือกลับกัน สามารถดึงเลือดที่ถูกเช็ด/ซึมซับ/ปาดกลับมาเป็นหยดได้

 

 

 

2 ห้ามเลือดให้หยุดไหล (แล้วแต่โอกาส)

เมื่อถูกแทงหรือโจมตีลึกพอถึงเส้นเลือด จะสามารถควบคุมเลือดให้ไหวเวียนตามปกติได้ สามารถใช้กับผู้อื่นได้ แต่มันไม่ใช่การฮิลนะ มันคือการรักษาสถาพซะมากกว่า เพราะไม่ช่วยให้หายและยังเจ็บปวดเหมือนเดิมด้วย สุดท้ายก็ต้องไปทำพยาบาล(?)เองอยู่ดี

 

 

 

3 ผนึกเลือดของตัวเองให้เป็นสิ่งของ (ใช้เพียงครั้งเดียวในชีวิต)

ต้องใช้เลือดของตัวเองเยอะพอดู ในกรณีนี้ก็คือ "เคียว" ของโนอานั่นเอง

เคียวของโนอาถูกสร้างด้วยการผนึกเลือดของตัวเองเป็นอาวุธ เพราะถูกสร้างด้วยเลือดโนอาจึงสามารถควบคุมได้ดั่งใจให้ลอยยังไงก็ได้โดยไม่กินพลังอีกด้วย เคียวนี้ถูกออกแบบมาให้สามารถแยกและต่อ(ตรงที่เป็นปล้องๆ)ได้ตามใจชอบ ปกติเจ้าตัวเอาไว้เก็บสต๊อกเลือดของตัวเอง แต่เนื่องจากเคียวอันไม่เท่าไหร พอใส่ไม่พอตัวเองเลยต้องเอามาปาดผมด้วย(นั่นไงผมถึงเป็นสีนี้ = =) แต่ก็สามารถดึงออกมาได้อยู่ดี

 

 

 

-ระดับสูง(ไม่ค่อยใช้เพราะใช้ยากและกินพลังสูงมากถึงมากที่สุด)

1 ถ่ายโอนเลือด (ไม่ค่อยใช้)

การสร้างเลือดมากเกินไปอาจจะทำให้ตายได้ แต่โนอาสามารถถ่ายโอนเลือดมาเพิ่มให้ตัวเองได้ แต่ก็เหมือนวิชากาดสุดท้านนั่นแหละ เพราะไม่ใช่การฮิลแต่อย่างใด คือการยืดชีวิตตัวเองชัดๆ

*และสามารถใช้วิชานี้ฆ่าคนอื่นได้ด้วย โดยการถ่ายโอนเลือดของสิ่งมีชีวิตคนละประเภท/เผ่ากับเป้าหมาย ซึ่งหากใช้ในปริมาตรที่มากพอจะทำให้ระบบร่างกายล้มเหลวได้ในทันที แต่เจ้าตัวไม่เคยใช้เพราะเปลืองเลือดสุดๆ*

 

 

 

2 ควบคุมอวัยวะ (ไม่ค่อยใช้)

เป็นการควบคุมอวัยวะของฝ่ายตรงข้ามจากภายใน กินพลังสูงเมื่อยิ่งมีการต่อต้านที่สูงตามไปด้วย และใช้ได้กับบางอวัยวะเช่นแขนหรือขาเท่านั้น ส่วนใหญ่เจ้าตัวใช้เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวในระยะสั้นมากกว่า

 

 

 

3 ผนึกเลือดของตัวเองให้เป็นสิ่งมีชีวิต (ไม่เคยใช้เลยจึงไม่มีข้อมูล)

 

 

 

แฮ่กๆ... ได้ลูกตัวนี้ความสามารถครอบคลุมเยอะมาก เพราะเลยพิมพ์เพียบ ;w;

 

 

 

ก็ขอฝากหมอนี่(ไว้อีกครั้ง)ละกันหน่อ ;w;/

 

 

 

ปล.มีอีกตัวสองตัวอยากลงนะ นี่ไง จิ้มตรงนี้  /โดนตบกระเด็น

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

 

 

 

 

 

 

---

 

 

 

แอร๊ย มาลงที่อยู่ลูกจ้า

 

 

 

จริงๆก็ลงFBไปรอบแล้วแต่ให้มั่นก็ลงนี่ด้วย

 

 

 

เด๋วเค้าหาว่าไม่เล่นกันบนบล็อก 555+

 

 

 

(รูปใหญ่กว่านี้ จิ้มที่รูป)

 

 

 

อยู่ในกระท่อมที่อยู่ห่างจากหมู้บ้านซักหน่อย

 

 

 

แล้วข้างๆกระท่อม(จุดแดงนั้นแหละ)ก็จะเป็นสุสานไีร้ญาติเล็กๆ

 

 

 

พอเห็นว่ามีสุสานเลยไว้ใกล้ๆถนนครึ่งเป็นด้วยน่ะ

 

 

 

แถมจะให้อยู่ลึกกลัวโดยโยวไคในป่าสอยเอา(?)

 

 

 

แล้วก็มีวาดเล่นอีกหน่อย

 

 

 

พอลองวาดด้วยเส้นปกติธรรมดาดูแล้ว ไหงแกดูหล่อขึ้นวะ

 

 

 

ไม่เอาๆ วาดด้วยเส้นหัวโตนั้นแหละดีแล้ว 555+

 

 

 

"เงียบงัน"

 

 

 

ก็อยู่คนเดียวนี่นา... มีใครอยู่ด้วยที่ไหน

 

 

 

ไม่สิ มี"คน"อยู่แน่ แต่"ไม่มีชีวิต"ตะหาก

 

 

 

รูปก็วาดตอนที่นึกได้ว่าเคยเขียนว่าถ้าเจอดอกไม้ในป่าจะเอามาให้ศพบางหลุม

 

 

 

แล้วก็ เนื่องจากนี่เป็นสุสานทุนต่ำ เพราะงั้นเลยใช้ไม้ปักไม่ก็หินกองที่พอลากได้แทน lol

 

 

 

เอาละ แค่นี้ละกันเนอะ /จบเอนทรี่ lol