EL

(EL)Mad Dog Doll Attack Round1

posted on 18 Nov 2010 22:08 by lazy-rabbit  in EL
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ 
 
---
 
 
ยะโฮวววววววววววววววววววววววววววว นังกระต่ายมาลงอีเว้นนี่จ้าาาาาาา
 
เอาละ! เรื่องมันเริ่มเมื่อกดคุงจะไปหาหนังสือการ์ตูน Y ที่ฃั้น 4...
ขณะนี้กดคุงอยู่ที่ชั้น 2... เดินไปก็คิดเรื่องการทำงานวันแรกไป
 
---
 
มรกต - (วะ วันนี้ได้ทำงานวันแรก กดคุงต้องทำให้ดีที่สุด!)
มรกต - (แต่ว่า...)
มรกต - (นั่นมันตัวอะไร(วะ)ครับ! แล้วนั่นมันหนังสือ Y ใช่รึเปล่า!?)
มรกตจ้องที่ตัวประหลาดที่คาบหนังสือ Y อยู่
 
ลำโพงที่ติดไม่ไกลดึงชึ้น...
ลำโพง - "ประกาศ! พนักงานทุกคน"
มรกต - "?"
ลำโพง - "ตอนนี้ร้านกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิก!"
 
ต่อมา...
มรกต - (สรุปว่าเจ้าพวกนี้... อันตรายมากเลยสินะ?)
มรกต - "เห!?"
มรกตอุทาน... เมื่อ...
มรกต - "ไม่เอาๆ คนนี้มันเมะกว่าอ่ะ คนนี้ต้องเมะสิ!"
...เมื่อได้อ่านการ์ตูน Y จากเจ้าตุ๊กตาประหลาด (เห้ย)
(?) - "%$#%#@^!"
มรกต - "ไม่เอาอ่ะ!"
มรกตเถียงเจ้าตุ๊กตานั้นไป (ว่าแต่ฟังภาษาออกด้วย?)
 
ทั้ง 2 จ้องตากัน...
มรกต - "เราคงอยู่ร่วมวงการนี้ไม่ได้แล้วละครับ"
(?) - "^%&%^%$"
เจ้าตุ๊กตาประหลาดเห็นด้วย(?)
มรกตหยิบสมุดที่มีปกสีดำขึ้นมา
มรกต - "รับไปซะ พลังสมุดปกดำ!!! (อ่ะ? กดคุงหยิบมาตั้งแต่เมื่อไหร่)"
 
เจ้าตุ๊กตามีชีวิตรับดาเมจไป 500 หน่อย แถมยังติดสถานะ "เลือดหมดตัว" อีกด้วย!
มรกตรีบหยิบโลลี่ป๊อป(หยิบมาจากไหนอีกละฟะ?)แล้วปาไปที่เจ้าตุ๊กตาทันที!
ฉึก! ด้ามของโลลี่ป๊อปปักหูของเจ้าตุ๊กตาพอดี! มันติดกับกำแพงซะแล้ว!
 
มรกตหยิบไม้เท้าคริสมัสขึ้นมา... และปักตรงผ้ารูปหัวใจบนตัวมันทันที
ทันใดนั้นเอง! ที่มีบางสิ่งกระโดดเข้ามาจากข้างหลังของมรกต!
มรกต - "!"
 
มรกตรับหันขวับ แล้วใช้มือข้างซ้ายจับโลลี่ป๊อปที่เสียบกับหูของตัวประหลาดมา
และรีบโยนไปหาตัวประหลาดอีกตัวทันที!
ฉึก! ด้ามของโลลี่ป๊อปจิ้มทะลุผ้ารูปหัวใจพอดิบพอดี!
 
เจ้าตัวประหลาดทั้ง 2 ตกอยู่บนพื้น...
มรกต - (ลอบโจมตีจากข้างหลัง? ถ้าไม่คิดไว้ก่อนคงไม่ทำแน่ งั้นที่คาบหนังสือ Y มาอาจจะเป็นแผนก็ได้สินะ...)
มรกต - "เจ้าพวกนี้อันตรายจริงๆด้วย"
โปรดติดตามตอนต่อไป(ถ้ามี)
 
สรุปผล มรกต +6 แต้ม
 
---
 
กดคุง dark(y) mode ON!!!
 
ลักษณะที่ต่างออกไปเมื่อเป็นดาร์กกี้โมด...
 
-ความขี้อายจะหายไป
-ความเก่งกาจจะเพิ่มขึ้น(ได้ตั้งแต่ความถึกยันความเร็ว)
-มักจะเปลี่ยนเป็นโมดนี้เมื่ออ่าน Y
-และเมื่อไม่มีคนอยู่ด้วย(แต่ในกรณีนี้มันไม่ใช่คน //โดนตบ)
-จะกลับเป็นเหมือนเดิมทันทีเมื่อเจอคนคนอื่น
-มักจะไม่รู้ตัว ถึงจะจำเหตุการณ์ได้ก็เถอะ...
 
เอาแค่นี้ละ! บะบุยยยยยยย
Tags: el, el magical gifts, mad dog doll4 Comments

(EL)พาลูกชายมาสมัครงาน!

posted on 15 Nov 2010 19:32 by lazy-rabbit  in EL
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ EL นะเออ
 
---
 
ส่งกดคุงไปทำงานจ้า~
 
 
ไงๆ วันนี้นังกระต่ายมาส่งลูกชายละ~
 
อ่ะ? ลูกคนไหนน่ะเหรอ? จตะคนไหนซะอีกล้า~~~
 
ก็เจ้าคนนี้ไง~~~
 
 
ใครยังไม่ได้อ่านแนะนำตัวก็จิ้มที่่นี่เลย
 
สะ สวัสดีครับ กดคุงเองครับ ชื่อเต็มๆก็มรกตครับ
 
คือว่าพอดีเงินของกดคุงเอาไปซื้อการ์ตูนYจนใกล้จะหมดแล้วน่ะครับ
 
กะ กดคุงเลยมาหางานทำน่ะครับ
 
คือ ละ แล้วกดคุงก็เดินผ่านร้านนี้พอดี เลยลองเข้ามาทำงานดูน่ะครับ
 
กดคุงก็อยากลองเป็น พะ พนักงานต้อนรับมานานแล้ว
 
พะ เพราะกดคุงคิดว่า... ถะ ถ้าได้เป็นกดคุงคงจะขี้อายน้อยลงน่ะครับ
 
ส่วนเวลาทำงาน กะ ก็ช่วงบ่านตั้งแต่พฤหัสบดีถึงอาทิตย์เลยครับ ชะ ช่วงนั้นกดคุงว่าง 
 
อะ อา แล้วก็ขอโทษด้วยนะครับที่ขอเปลี่ยนสีเสื้อเป็นแบบนี้
 
แต่ กะ กดคุงว่าสีแดงมันไม่เหมาะกับกดคุงน่ะครับ ฮะๆ
 
เอาเป็นว่า!
 
เหตุผลในการทำงาน - เงินหมด,อยากหายขี้อาย(แต่คงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก)
 
ตำแหน่ง - พนักงานต้อนรับ
 
เวลาทำงาน - ช่วงบ่าย พฤ-อา
 
เสื้อ - ฟอร์มเดียวกันแต่ต่างกันที่เป้นสีเขียว(ไม่ชอบสีแดงเลยขอเปลี่ยน)
 
แค่นี้ละ! แต่เด๋วอีเว้นของร้านจะตามมาในไม่ช้านะ! (และทุกคนคงเดาได้สินะว่ากดคุงจะใช้อะไรเป็นอาวุธ หึๆ)
Tags: el, el magical gifts, มรกต3 Comments

(EL)กด+เคออส

posted on 10 Nov 2010 16:16 by lazy-rabbit  in EL
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ EL นะจ๊ะ!!!
 
อยากรู้ว่ามันคืออะไรก็จิ้มเลย~
 
---
 
ยะโฮววววววววววววววววววววววววววววววว์~~~~~~~
 
วันนี้นังกระต่ายมาอัพตัวละคร EL เพิ่มอีก 2 ตัวจ้าาาาาาาาาาาาาา
 
ฮะๆ มีตัวหนึ่งที่คิดไว้นานแล้วแต่ไม่ลง ส่วนอีกตัวได้ต้นแบบมาจากตัวละครจากเรื่องๆหนึ่งจ๊ะ
 
เอาละ! ออกมาเลย!
 
---
 
 
ปล.ขอโทษด้วยนะลูก... แต่แม่เพิ่ม "นอก" เป็น "นก" ลืมตัว "อ" ไปจ๊ะ //ทรุด
 
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม...
 
ดูเงียบๆ ขึมๆเหมือนเด็กเรียน แต่จริงๆผลการเรียนก็อยู่ระดับเด็กธรรมดาๆนั้นละ
 
แต่ก็เป็นคนที่จิ้น Yaoi บ่อยมากๆ(โดยเฉพาะเวลาเหงาๆ)
 
น่าเสียดายที่เค้าไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับใครเพราะกลัวหาว่า "เป็นคนโรคจิต" จึงไม่เคยไปตีสนิทใครเค้าซะที
 
จนเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม่มีเพื่อน... และตีสนิทกับใครไม่เก่งเลย
 
ถึงกระนั้นเค้าก็อยากมีเพื่อนนะ... ไม่ใช่ไม่อยาก แค่ไม่กล้าพูดเท่านั้น
 
เป็นนักแต่งฟิค Yaoi ในเน็ต ใช้นามปากกาว่า "Green_Drop" หรือที่แปลว่าหยดน้ำสีเขียวนั้นเอง
 
ถึงแม้จะดังพอสมควรในโลกอินเตอร์เน็ทแต่ไม่เคยมีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงในโลกแห่งความจริงนี้หรอกนะ
 
พล็อตฟิคที่ว่าส่วนใหญ่นั้นเอามาจากการนั่งเล่นใต้ต้นไม้ใหญ่หลังโรงเรียนละ
 
ชอบเรียกตัวเองว่า "กดคุง" เป็นที่มาของชื่อเล่น "กดคุง" นี่เอง...
 
แถมยังเป็นพวกเจ้าสำองหน่อยๆและกลัวเลือดมากจนถึงขั้นเป็นลมได้อีกด้วย...
 
นอกจากนี้หงอนยังเปลี่ยนไปตามอารมณ์ได้ด้วยนะ~!
 
 
เอาละ! กดคุงมาแนะนำตัวหน่อยสิ! //ลากตัวมา
 
มรกต - "สะ สะ สวัสดีครับ... กะ กะ กดคุงเองครับ ชะ ชื่อจริงๆคือ... //หน้าแดงจนพูดอะไรไม่ถูก"
 
อะไรกัน? แค่บอกชื่อก็อายแล้วเหรอ? แบบนี้หาเพื่อนไม่ได้หรอกนะ
 
มรกต - "อะ อะ อา.. ครับ... ชะ ชื่อจริงๆ คือ มะ มรกตครับ //หันหน้าหนีผู้คน"
 
อา... งั้่นเอาเป็นว่าเรียกแค่ "กด" ก็พอใช่มะ?
 
มรกต - "คะ ครับ... //พยักหน้า"
 
จะว่าไป... เห็นในเน็ตนายเป็นที่นิยมของสาว Yaoi พอสมควรเลยนะ หึๆ
 
มรกต - "ยะ ยะ อย่าพูด ระ เรื่องนี้สิครับ! ดะ ดะ เด๋วคนอื่นเค้าก็หาว่า กะ กดคุงโรคจิตหรอกครับ!"
 
เห้ยๆ เพราะเป็นแบบนี้ไงถึงหาเพื่อนไม่ได้ แต่นายก็ไม่ได้โรคจิตหรอกนะขอบอก...
 
มรกต - //วิ่งหนีไปแล้ว...
 
อ้าว? เฮ้อ~ เด็กนี้ขี้อายจริงนะ... เอาละ คนต่อไป...
 
---
 
 
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม...
 
เป็นเด็กแปลกๆที่เชื่อว่าตนเองคือจิตจากอวกาศที่ดันเข้ามาอยู่ในร่างมนุษย์คนนี้
 
แล้วไม่สามารถออกไปได้ จนทำให้ต้องอาศัยอยู่ในร่างนี้ต่อไป
 
ทำให้ชอบไปพูดกับคนอื่นว่า "ฉันคือมนุษย์ต่างดาวนะ!!!"
 
จนมีครั้งหนึ่งเคยเกือบถูกจับเข้าโรงพยาบาลบ้าอยู่แล้ว...
 
แต่เนื่องจากว่าไม่เคยทำร้ายและพ่อของเจ้าของร่างนั้นค่อนข้างมีเส้นสายมากเลยทีเดียว
 
เลยรอดมาจนได้
 
แต่ถึงจะบอกว่าตนเองเป็นมนุษย์ต่างดาวแค่ไหน ก็มักจะทำตัวเหมือนเด็กธรรมดาๆทุกที
 
ไม่เคยสงสัยในพฤติกรรมของมนุษย์... ไม่เคยสงสัยถึงสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตทั้งหลายในโลก...
 
จงไม่มีพิรุทว่าเค้าเป็นมนุษย์ต่างดาวตรงไหนเลย???
 
ถึงกระนั้นสิ่งที่ดูจะเป็นหลักฐานได้ว่าเค้าคือมนุษย์ต่างดาวก็มีอยู่...
 
ซึ่งก็คือความรู้ด้านคลื่นความถี่ที่ดูเหมือนจะมากกว่าคนเด็ก ม.4 นั้นเอง
 
เค้าชอบอธิบายเรื่องของคลื่นความถี่ในอวกาศและการปรับคลื่นนั้นๆ
 
แน่นอนว่านั้นย่อมทำให้ทุกคนที่ฟังงง(ฮา)
 
เอาละ ว่าแล้วก็มาแนะนำตัวหน่อยสิเคออสคุง
 
เครออส - "ไง..."
 
นี่ๆ ที่เค้าว่านายเป็นมนุษย์ต่างดาวนั้นเรื่องจริงรึเปล่า?
 
เครออส - "ก็ต้องเรื่องจริงอยู่แล้ว! ฉันน่ะนะเป็นถึงจิตวิญญาณชั้นสูงในอวกาศเชียวนะ~!"
 
เห?
 
เครออส - "รึพูดง่ายๆก็คือฉันเป็นจิตที่มีคลื่นความถี่ที่เข้ากับสิ่งมีชีวิตอื่นๆได้ง่ายยังไงละ!"
 
เอ่อ...
 
เครออส - "ส่วนที่มันเข้ากันได้ง่าย เพราะฉันสามารถสร้างคลื่นความถี่ใหม่และปรับคลื่นความถี่ของตนเองได้..."
 
พอๆ แล้วทำไมถึงมาอยู่นี่ละ?
 
เครออส - "ทำไมน่ะเหรอ? เพราะเจ้านี่ดันมีคลื่นความถี่ตรงกับคลื่นจริงของฉันจึงทำให้ฉันโดนมันดึงมาน่ะสิ"
 
โอยๆ ไม่เข้าใจๆ ไม่ต้องพูดละเด๋วฉันจะปวดหัวไปมากกว่า...
 
เอาละ... ก็จบการแนะนำตัวของทั้ง 2 คนแค่นี้ละกัน...
 
---
 
ปล.ที่ใช้ "กดคุง" แทนที่จะเป็น "กตคุง" น่ะไม่ได้มีนัยอะไรหรอกนะจ๊ะ จริงๆนะจ๊ะ
ปลล.ส่วนที่ใช้ "เคออส" แทน "เครออส" เพราะมันพิมพ์ง่ายกว่าน่ะ //โดนตบ ส่วนคนอื่นจะใช้ชื่อไหนก็ได้นะจ๊ะ แต่เจ้าตัวเค้าเรียกตัวเองว่า "เครออส" ละกัน
ปลลล.เคออสนั้นได้ต้นแบบมาจาก "เครเลส" จาก "คุโรซากิ บริษัทรับส่งศพ (ไม่)จำกัด" จ้า~~~
ปลลลล.เค้าจะไปลงอีเว้นซานต้าละนะ~! ใครมีเรื่องอะไรก็ EMS มาได้น้าาา
Tags: el, elcharacter, elmale, elนักเรียน3 Comments

(EL)ทรีทอาจารย์วอลเตอร์!!!

posted on 04 Nov 2010 19:17 by lazy-rabbit  in EL
เอนทรี่นี้เป็นส่วนนุงของ EL
 
ตัวละครที่ถูกกล่าวถึงได้แก่...
 
 
*เนื่องจากว่าวาดในสมุึดที่ไม่ใช่สมุดกระดาษ A4 จึงมีการแบ่งแย่งให้ 1 หน้าเป็น 2 ส่วน เลยทำให้บล็อกแหกไปไม่น้อย //ทรุด*
 
---
 
เรื่องมันเกิดขึ้น... เมื่อน้ำฝนไปคืนอุปกรณ์งานช่าง(ที่ตัวเองยืมมาทำชุดกัปปะ)ที่ รร.ในวันหยุด...
 
ณ โรงเรียน
น้ำฝน - (ต้องเอาอุปกรณ์ไปคืนห้องงานช่าง มืดจัง...)
ทันใดนั้น! น้ำฝนก็สังเกตุเห็นชายผู้หนึ่ง!
น้ำฝน - (เห้ย! คนที่สูบบุหรี่อยู่นั้นมันใครอ่ะ!? ภารโรงเรอะ!?)
และน้ำฝนได้เลื่อนสายตาลงมามองของที่อยู่ข้างๆชายผู้นั้น
น้ำฝน - (ถะ ถุงนั่น ระ รึว่าจะเป็น อ.วอลเตอร์!?)
น้ำฝน - (ดะ เดี๋ยวสิ!?  อ.วอลเตอร์ที่ถอดถุงเนี่ยมันแรร์สุดยอดเลยไม่ใช่เรอะ!? นี่มันโอกาสทองชัดๆ)
 
น้ำฝน - (จะว่าไป อ.วอลเตอร์อยู่ฝ่ายทริคสินะ งั้นเราก็สามารถทรีท อ.วอลเตอร์ได้น่ะสิ)
เธอเริ่มคิดทบทวนไปมา...
น้ำฝน - (แถมยังได้ "เปิดตัว ม.3" แบบในจดหมายนั่นด้วย...)
 
น้ำฝน - (เอาเป็นว่า ไงๆก็ทักไปก่อนละกัน)
เธอได้ตัดสินใจทักอาจารย์ตรงหน้าไป!
น้ำฝน - "อ.วอลเตอร์สวัสดีคะ! ไปทำอะไรมืดๆละคะ!"
 
อาจารย์วอลเตอร์สะดุ้ง.. และรีบนำถุงประจำตัวมาคลุมหัวทันที
วอลเตอร์ - "งะ ไงหนูน้ำฝน!"
น้ำฝน - "อ.คะ! ไม่ต้องใส่ถุงก็ได้ค่ะ!!! บุหรี่ยังคาปากอยู่เลย!"
สุดท้ายอจารย์วอลเตอร์ก็ไม่ใส่...
วอลเตอร์ - "มาคืนอุปกรณ์งานช่างงั้นเหรอ?"
น้ำฝน - "คะ!"
 
วอลเตอร์ - "เอาไปวางตรงนั้นได้เลย..."
อาจารย์วอลเตอร์ชี้ไปที้โต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ในมุมมืด...
น้ำฝน - "เอ่อ... คะ!"
แต่เธอก็นึกได้ว่า
น้ำฝน - (ไม่ได้นะ! ถ้ารีบละก็อกทรีทกันน่ะสิ ต้องชวนคุยไปเรื่อยๆ...)
เธอจึงตัดสินใจ
น้ำฝน - "วะ ว่าแต่ อ.คะ..."
หาเรื่องชวนคุย
น้ำฝน - "ทะ ทำไม อ.ต้องมาอยู่ที่ที่มืดละคะ? ไหนจะเรื่องถุงนั่นอีก..."
วอลเตอร์ - "ระ เรื่องนั้น มันก็นานมาแล้ว... หลายปีแล้ว..."
 
วอลเตอร์ - "อา... อุบัติเหตุ..."
น้ำฝน - "อะ อุบัติเหตุ!?"
วอลเตอร์ - "อืม..."
น้ำฝน - "นะ นี่หนูถามอะไรเสียมารยาทไปรึเปล่า!?"
วอลเตอร์ - "ไม่หรอก..."
ว่าแล้วน้ำฝนก็เกิดไอเดีย.. เธอหยิบถุงกระดาษขึ้นมา
น้ำฝน - "จริงด้วยสิ หนูมีอะไรจะให้ อ.ด้วยละ! ขอบคุณที่ให้ยืมของน่ะคะ"
เธอยื่นถุงกระดาษให้... และอาจารย์วอลเตอร์ก็รับมันไป
วอลเตอร์ - "ขะ ขอบใจ ตะ แต่มันคืออะไรเหรอ?"
อาจารย์วอลเตอร์เปิดถุงออกมา... และพบอมยิ้มหน้าตาแปลกๆ
น้ำฝน - "อมยิ้มนางฟ้าคะ! เค้าว่ากันว่าถ้าขอพรก่อนกินอมยิ้ม พรจะสมปารถณาด้วย!"
 
พอพูดจบน้ำฝนก็เดินไปที่ประตูห้องงานช่าง... เธอง้างมันก่อนจะพูดว่า...
น้ำฝน - "งั้นหนูไปแล้วนะคะ~"
เธอปิดประตู.. และห้องก็เข้าสู้ความเงียบฉี่อีกครั้งเหมือนก่อนที่เธอจะมา...
อาจารย์วอลเตอร์ใช้มือหยิบบุหรี่ออกมา... และบี้มันกับเก้าอี้ที่เค้านั่ง
 
เค้ามองดูอมยิ้มรูปนางฟ้าที่พึ่งได้มา...
วอลเตอร์ - "พรที่สมปารถณางั้นเหรอ..."
เค้าเริ่มทบทวนอีกครั้ง
วอลเตอร์ - (ลองหน่อยก็ไม่เสียหาย...)
วอลเตอร์ - "~~~" 
และจากที่ขอพรเรียบร้อยก็แทะไปซํกหน่อย
วอลเตอร์ - "อร่อยดีแฮะ..."
 
วอลเตอร์ - "เอาถุงไปทิ้งดีกว่า"
อาจารย์วอลเตอร์เอื้อมมือไปหยิบถุงกระดาษที่น้ำฝนให้มาพร้อมกับอมยิ้ม
วอลเตอร์ - "อ่ะ?"
และเค้าสังเกตุเห็นบางอย่างที่ก้นถุงนั่น
วอลเตอร์ - "มีกระดาษอยู่ก้นถุง?"
เมืื่อพูดจบก็ล้วงมือไปหยิบกระดาษประหลาดนั่นทันที และเปิดมันอ่าน...
วอลเตอร์ - "นี่มัน..."
 
 "TREAT! ด้วยใจรัก จาก ม.3"
วอลเตอร์ - "โดนหลอกแล้วสินะ้เรา..."
อาจารย์วอลเตอร์พูดโดนไม่รู้ว่ายังมีสาวน้อยที่หลอกตนยังฟังอยู่...
น้ำฝน - (ไม่แน่หรอกนะคะ... อ.วอลเตอร์...)
เธอคิด... และเดินออกไป...
END(มั้ง?)
 
---
 
แฮะๆ วันนี้อารมณ์ดีอะไรไม่รู้... วาดได้ตั้งเยอะ...
 
สงสัยเพราะวันนี้มีกีฬาเลยไม่มีเรียน... ทำให้สมองมันว่างสินะ...
 
งั้นแค่นี้ละ~! บะบุย~~~
 
ปล.อ๋อ ส่วนไออมยิ้มนางฟ้าน่ะ ตอนแรกมันไม่มีขีดแบบนั้นหรอกนะ แต่ว่าดันโดนเพื่อนแซวว่าเห็นบริททาเนียแองเจิ้ลก็เลย... เป็นแบบที่เห็น
Tags: elhallow, eltreat, elมอ3, น้ำฝน5 Comments
First | Previous | Next | Last