[ExTG]เห้ย ตัวที่3แล้วเรอะ!?

posted on 04 Dec 2011 19:43 by lazy-rabbit
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
 
 
---
 
 
 
เห้ยยยยยยยยยยยย
 
 
 
จาเปิดเทอมแล้วววววววววววววววววว
 
 
 
ไม่ๆ นั่นไม่ใช่เรื่องจะสครีมนี่หว่า /เขกหัวตัวเอง
 
 
 
นั่นแหละๆ ตอนแรก ตูจะว่าจะมนุษย์แค่คนเดียว ไหงมันงอกตัวที่3มาแล้ววะ
 
 
 
ไม่สิ ความจริงก็อยากลงหลายตัว... เยอะมากๆ
 
 
 
แต่สุดท้ายก็ลองให้คนอื่นโหวตมาซัีกตัวแทน
 
 
 
แต่ว่ายัยนี่ แม่งานรีเควส เลยจัดเค็ม เ้อ่ย เต็มที่
 
 
 
เอาเหอะเอาไปดูดีกว่าว่าตัวที่3นี่ตัวอะไร -*-
 
 
 
Photobucket
(รูปใหญ่จิ้มที่รูป)
 
 
 
ชื่อ - ไซฟุ (ถ้าเป็นเสียงอ่านจีนจะเป็น "ไคฟุ" แต่พอดีว่าคอมมูนี้ไปทางยุ่นน่ะเนอะ)
 
 
 
เพศ - หญิง (เหยดดด กะจะไม่ลงหญิงไปเพิ่มประชากรชายแล้วเชียว 555+)
 
 
 
อายุ - "ม่ายน้อยล้ากั้งน่อ" สรุปคือเจ้าตัวก็ไม่รู้นี่เอง...
 
 
 
เผ่าพันธ์ - โยวจู (หมีแพนด้า)
 
 
 
รูปพรรณ - ตามนั้นเถอะ 555+ /โดนตบกระเด็น
 
 
 
เอาๆรูปเพิ่ม
 
 
 
Photobucket
 
 
 
ลักษณะนิสัย - โดยรวมๆเป็นคนดี แต่ถ้าเจาะลึกซักหน่อย จะดูซื่อๆเรื่อยๆ แล้วก็เจ้าคิดเจ้าแค้นกว่าที่คิด (แต่ก็ยังเป็นพวกคิดง่ายหายไวอยู่ดี ...ถ้าคนที่แค้นมาขอโทษไวๆน่ะนะl) ชอบติ่มซำของตัวเอง แล้วก็ชอบแบ่งมันให้คนอื่นด้วย เหมือนกับว่าเป็นรถติ่มซำเคลื่อนที่(???)ยังไงอย่างนั้นแล เป็นพวกเปลี่ยนความสนใจง่ายในเวลาเบื่อๆ และบางครั้งเธอก็เอาพลังของเํธอในเมื่อเวลาเบื่อๆนั่นไปแกล้งคนเล้กน้อยด้วย
ชอบแสดงความคิดเห็นของตัวเอง และยึดมั่นกับมันที่สุด ทำให้หัวดื้อเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ยึดมั่นในเรื่องแย่ๆหรอกนะ นอกจากนี้ยังเชื่อมั่นว่า สิ่งที่ธรรมชาติประทานให้่เป็นสิ่งที่ดีแล้วในตัวมันเองอีกด้วย ออกจะซื่อๆบื้อๆเล็กน้อย ถ้าไปว่าอะไรเธอโดยตรงคงโกรธ แต่ถ้าพูดแบบอ้อมๆซักหน่อยอาจจะไม่โดนก็ได้ ในขณะเดียวกัน พอพูดอ้อมไปอ้อมมาอยู่ เธอก็จะไม่สนคำว่าพวกนั้นได้ง่ายๆเหมือนกัน ที่สำคัญคือ เธอพูดไม่ชัดสุดๆ (ใครจะคุยกับเธอต้องหูดีหน่อย)
คำทักทายคือ "หนีห่าว" คำลงท้าย(ที่บางทีก็ใช้บ้างไม่ใช้บ้าง) "น่อ"
ขอบคุณก็ใช้คำว่า "เซี่ยเซี่ย" เรียกตัวเองว่า "อั้ว" เรียกคนอื่นว่า "ลื้อ"
 
 
 
ประวัติ - ดูเหมือนว่าแพนด้าอายุมากที่อาศัยอยู่ในป่าไผ่ที่จู่ๆก็กลายเป็นโยวจูขึ้นมา และด้วยความที่ตามเดิมแพนด้านั้นออกจะตะกละและกินเยอะเล็กน้อย และอุตส่าได้ร่างมนุษย์มาแบบนี้ วันหนึ่ง เจ้าตัวจึงเริ่มออกตระเวนหาร้านอาหารทันที แต่ทว่าเพราะเป็นเพียงโยวจูที่ไร้เงิน จึงถูกถีบออกมาทันที ตอนนั้นเอง ที่เธอได้คั่นความโมโห และด่าสาปแช่งใส่ร้านนั้น ทำให้อาหารที่ถูกทำขึ้นในร้านออกมาขมจนไม่สามารถทานได้อีกเลย นั้นทำให้เธอรู้ว่าตัวเองได้ความสามารถมาพร้อมกับการกลายเป็นโยวจูด้วย
 หลังจากนั้นมา เธอก็เริ่มสงบสติอารมณ์ในป่าไผ่อีกครั้ง และฝึกพลังของตัวเอง แม้มันจะใช้ในทางต่อสู้ไม่ได้ แต่ก็เป็นของที่แก้เบื่อได้ดีทีเดียว นอกจากนี้เธอยังฝึกศิลปะป้องกันตัว และทำติ่มซำ(อาหารว่างแบบจีนๆ)อีกด้วย เวลาผ่านไปนานไม่น้อย ในที่สุดเธอก็ออกมาจากป่าไผ่อีกครั้ง และเริ่มตระเวนชิมร้านอาหารแบบจริงๆจังๆซะที และดูเหมือนในบางครั้งพวกพ่อครัวแม่ครัวจะถูกใจติ่มซำของเธอมากซะด้วย... ปัจจุบันเธอมักแบกถังติ่มซำติดตัวและเดินทางไปเรื่อยแต่สุดท้ายก็กลับมาที่บ้านเล็กๆในป่าไผ่อยู่ดี
 
 
 
ฉายา - ผู้แปรผันรสชาติสีขาวดำ(+พุดม่ายชักล่วย /โดนตบ)
 
 
 
ความสามารถ - ควบคุม/เปลี่ยนแปลง"รสชาติ"ของวัตถุ
ทำความเข้าใจเล้กน้อย(ถึงมากๆ)
-"รสชาติ" ในที่นี้ มีแค่ "รสขม" "รสหวาน" "รสเปรี้ยว" "รสเค็ม" เท่านั้น
-เพราะ "รสอูมามิ" เป็นรสสมัยใหม่ เธอจึงไม่น่ารู้จัีก
-และ "เผ็ด" ไม่ใช่ "รสชาติ" แต่เป็นความระคายเคืองของลิ้น
-เธอสามารถเปลี่ยนรสชาติของวัตถุได้ ไม่ว่าจาก "ดั้งเดิม" จะเป็นอะไรก็ตาม โดย "ไม่มีเงื่อนไข"
-และคำว่า "วัตถุ" ในที่นี้ ไม่จำกัดแค่อาหารหรือของกิน เธอสามารถเปลี่ยนรสของ "สิ่งที่กินไม่ได้" ด้วย
-เธอจะให้เปลี่ยนเป็น "รสชาติเบาบางเช่นเค็มเล็กน้อย" หรือจะให้ "สุดโต่งแบบขมสุดๆก็ได้"
-หรือจะัทำให้มีหวานผสมเปรี้ยวก็ได้
-หรือบางทีจะเป็น หวานเล็กน้อยผสมเปรี้ยวเยอะๆ ก็ได้
-ถึงกระนั้น เธอก็ทำได้แค่เปลี่ยนรสชาติเท่านั้น เปลี่ยนความแข็งหรืออย่างอื่นไม่ได้
-เพราะฉะนั้น ต่อให้เธอทำให้แท่งเหล็กนั้นมีรสหวาน ใครไปกัดแท่งเหล็กเข้ามันก็ยังแข็งเป็นแท่งเหล็กอยู่ดี
-แต่กระนั้น ก็ยังสามารถเลียแท่งเหล็กนั้นเพื่อรับรสหวานได้...
-การเปลี่ยนรสชาตินี้ไม่ใช่ "การควบคุมประสาท" เพราะงั้นไม่ต้องห่วงลิ้นคุณไ่ม่ได้เพี้ยนหรอก
 
 
 
เย่ะ ความสามรถดูพื้นๆกว่าโน แต่ก็มีอะไรให้อธิบายเยอะแยะเหมือนกันเนอะ~
 
 
 
เอาละ ของฝาก "อาแพงล่า" ตนนี้ไว้ด้วยน้า~~~ \>w</

Comment

Comment:

Tweet